23 sierpnia ugrupowanie maoistów zamordowało w stanie Orisa hinduistycznego przywódcę Swami Laxmananandę Saraswatiego i czterech jego zwolenników. W odwecie bojówki hinduistyczne rozpoczęły w tym stanie pogromy chrześcijan, winiąc ich początkowo za śmierć swego przywódcy.

Raz wzburzonej fali przemocy nie powstrzymało przyznanie się maoistów do zabójstwa Saraswatiego. Fundamentaliści hinduscy potraktowali to smutne wydarzenie jako pretekst do trwałego rozprawienia się z chrześcijanami w Orisie. Skala pogromów jest tak wielka, że przyciągnęła nawet uwagę polskich mediów. Kilkadziesiąt osób (w tym wielu chrześcijan) poniosło już śmierć, zniszczono setki domów i kościołów, a tysiące chrześcijan ukrywa się w dżunglach. Wielu innych chrześcijan uciekło do państwowych ośrodków pomocy humanitarnej. Otrzymujemy doniesienia, że hinduscy funda-mentaliści napadają na te ośrodki i wioski chrześcijańskie, strasząc chrześcijan użyciem siły, jeśli natychmiast nie nawrócą się na hinduizm. Stale dochodzą informacje o aktach przemocy wobec chrześcijan. Według Evangelical Fellowship of India (EFI) 1 września w Mandasarze w regionie Kandhamal spalono kościół i 82 domy, a dwóch chrześcijan zostało zabitych. Spalono także budynek Kościoła Ruchu Misyjnego w stanie Orisa (The Orissa Missionary Movement Church) w Jeypore, w regionie Koraput. Pobito też pastora z Blessing Youth Mission i spalono jego rower.

2 września dotarł do nas list pastora Prabina z misji Bethel, prowadzącej sierociniec, który tak relacjonuje napad bojówkarzy: „Przybyło ponad 2000 uzbrojonych hindusów i zaatakowało siedzibę misji Bethel. Zniszczyli cały budynek, podkładając ogień. Ukradli całe wyposażenie. […] Spalili wszystkie nasze samochody. Wszystkie dzieci uciekły do lasu, by ratować życie. [Niektóre] nie odnalazły się do tej pory. My również uciekliśmy w inne miejsce. Hindusi szukają nas, by nas zamordować. Jesteśmy w wielkim niebezpieczeństwie. Nie ma dla nas bezpiecznego miejsca. Módlcie się o ochronę dla nas. Nie mamy ubrań na zmianę i pieniędzy. Brakuje nam żywności. Nie wiemy, gdzie są nasze dzieci, ile zaginęło. […] Módlcie się proszę, za dzieci z naszego sierocińca i za jego pracowników.

Prosimy o dalsze wsparcie w modlitwie dla wierzących z Orisy. Módl się, aby w swoich cierpieniach przybliżali się do Pana, ufając, że zaspokoi ich potrzeby (2 Kor 1,3-5). Módl się o pocieszenie dla tych, którzy stracili swoich bliskich.