250 milionów chrześcian będzie prześladowanych w 2007 roku. Największy wzrost prześladowań w krajach islamskich

Raport Release International, 31.12.2006

Aż 250 milionów chrześcijan będzie prześladowanych lub represjonowanych w 2007 roku jedynie z powodu naśladowania Chrystusa – stwierdza najnowszy raport organizacji Release International, zawierający podsumowanie informacji o krajach, w których prześladowania są najsilniejsze. Większość represji ma miejsce w czterech światowych „strefach wpływów”: krajach, w których dominuje islam, hinduizm, buddyzm oraz krajach komunistycznych. Jednak największy wzrost prześladowań odnotowuje się w krajach islamskich.

Rządy państw islamskich, nawet te określane mianem umiarkowanych, często naruszają prawa chrześcijańskich mniejszości. Nadużycia polegają na dokonywaniu bądź przyzwalaniu na akty agresji przeciwko tym mniejszościom, również takim jak porwania, zmuszanie do przyjęcia religii islamskiej, wtrącanie do więzienia, niszczenie kościołów, tortury, gwałty i egzekucje. Jednym z największych “gwałcicieli” wolności wyznania jest Arabia Saudyjska – strażnik najświętszych miejsc islamu: Mekki i Medyny. Arabia Saudyjska zabrania wyznawania jakiejkolwiek innej religii. Muzułmanin uznany za „winnego” przejścia na chrześcijaństwo może zostać skazany na śmierć za porzucenie własnej religii. Każdy, kto próbuje nawrócić muzułmanina na chrześcijaństwo, może zostać aresztowany, wydalony z kraju lub ukarany śmiercią.

Najgwałtowniejsze akty przemocy w świecie islamskim pozostają jednak poza sferą kontroli rządów. Od czasu ataku na Nowy Jork z 11 września 2001 r. Zachód zdał sobie sprawę z istnienia globalnych sieci terrorystycznych. Najbardziej znaną pozostaje Al Kaida, jednak istnieją również inne, wykorzystujące różne napięcia religijne dla swoich politycznych celów. Coraz więcej islamskich ekstremistów interpretuje wezwanie do dżihadu⁽¹⁾ jako wezwanie do przemocy. Zmuszanie chrześcijan i innych „niewiernych” do przyjęcia islamu traktują oni jako nakaz religijny. Tych, którzy się na to nie godzą, należy wypędzić lub zabić. Coraz bardziej wzrasta także presja narzucania religijnego prawa szariatu⁽²⁾. Skutkuje to wzrostem prześladowań. W Nigerii uzbrojone grupy wypędziły chrześcijan z domów, by osłabić opozycję polityczną i utorować drogę do przyjęcia szariatu jako prawa państwowego.

Prześladowania chrześcijan trwają również w państwach komunistycznych, takich jak Chiny, Kuba, Laos czy Wietnam, a niechlubny prym w tej dziedzinie wiedzie Korea Północna. Komunistyczne rządy hołdują ideologii sprzecznej z wiarą chrześcijańską i wdrażają systematyczne działania mające na celu osłabienie i zniszczenie Kościoła. W dużym stopniu dotyczy to również dawnych republik Związku Radzieckiego, a także Chin, gdzie – pomimo otwarcia gospodarki – chrześcijanie są spychani do podziemia. Nie należy zapominać o tym, że w chińskich więzieniach przetrzymywanych jest więcej chrześcijan niż w jakimkolwiek innym kraju na świecie.

Wierzący doznają również prześladowań w krajach hinduistycznych, takich jak Indie czy Nepal. Partia polityczna Bharatiya Janata, jedna z najpotężniejszych w Indiach, powiązana jest z hinduskimi bojówkami nacjonalistycznymi. Ekstremiści hinduscy są zamieszani w rosnącą liczbę ataków zarówno na chrześcijan, jak i muzułmanów. Niektóre indyjskie stany wprowadziły już prawo wyznaniowe, zabraniające nakłaniania do zmiany religii. Najtrudniejsza sytuacja dotyczy rejonów wiejskich, gdzie bojówkarze niszczą kościoły, grożą, atakują i mordują chrześcijańskich przywódców.

W świecie buddyjskim chrześcijanie są prześladowani w takich państwach jak Bhutan, Birma czy Sri Lanka. Ekstremiści buddyjscy uważają chrześcijaństwo za religię zagrażającą narodowej tożsamości i jedności. Birma wypędziła większość chrześcijańskich misjonarzy jeszcze w 1966 roku. Dziś, reżim wojskowy, będący u sterów rządu, nadal sprawuje kontrolę nad sferą religii w tym kraju. Odnotowuje się wiele przypadków wymuszania przyjęcia buddyzmu, jak również aktów przemocy wobec chrześcijan.

(1) dżihad [arab.], termin teologii i prawa muzułmańskiego oznaczający dokładanie starań w dążeniu do jakiegoś celu, interpretowany na Zachodzie jako „święta wojna”; w Koranie oznaczał obowiązek każdego muzułmanina (dżahada „dokładanie starań, wysiłków”), by pozyskiwać nowych wyznawców i rozszerzać terytorium panowania islamu (lub go bronić) na drodze pokojowej lub militarnej /Encyklopedia PWN/.

(2) szariat [arab. szari'a(t) - droga prowadząca do wodopoju], prawo kierujące życiem wyznawców sunnickiej, jak i szyickiej odmiany islamu. Islam nie uznaje rozdziału życia świeckiego i religijnego, dlatego reguluje zarówno zwyczaje religijne, organizację władzy religijnej, jak i codzienne życie muzułmanina /www.wikipedia.org/